Fakat karakterin ruh hali ve yaşadıkları her zaman kafamda yer ettiğinden ve zaman zaman ben de böyle hissettiğimden bunun terimsel bir karşılığı olmalı diye düşünüp biraz araştırma yaptım. Araştırma yapınca gördüm ki karşıma iki sonuç çıkıyor. Varoluşsal Nihilizm ya da Kozmik Nihilizm.  Peki nedir bu varoluşçuluk ve nihilizm denen kavramlar ? Konuyu merak edip okuyup fikir beyan edeceklerin az çok aşina olacağına inandığım için kısaca bahsetmek istiyorum. Basitçe egzistansiyalizm yani varoluşçuluk:

Varoluşculuk der ki insan için varoluş, özden önce gelir. Öz, sürekli nitelikler topluluğudur varlık ise dünyada etkin olarak bulunuş demektir. Yani önce varolursun, ondan sonra bir öze sahip olursun.

Varoluşçular sınırsız özgürlük düşüncesine sahip olduklarından bu dünyada aradıkları mutluluğu bulamazlar ve daima bohem bir hayat sürerler. Konuyu özetlemek adına ekşi sözlükteki şu alıntı gayet yeterli olacaktır diye düşünüyorum:

“Modern insan, bir devlet hastanesinin doğum kliniğinde dünyaya geliyor, oradan yuvaya, yuvadan okula, sonra da ya bir fabrika ya da bir büroya geçiyor. Modern insan artık kendi yaşamını sürdürmüyor. Ölümü bile kendinin değil çoğu kez.”

Varoluşsal sancılar ve düşünceler üzerine epey yazı ve çalışma var fakat benim bu yazıda değinmek istediğim ve günümüzde pek çok insanı saran bir sendrom olan Varoluşsal Nihilizm yani Bojack Horseman Sendromu olarak adlandırdığım durum. Varoluşsal Nihilizm ile alakalı bir şeyler araştırınca aslında kendimin de sıklıkla karşılaştığı bir durum olduğunu farkettim zaten Bojack sendromu diye adlandırılmasının sebebi de bu olsa gerek. Aslında temelde varoluşçuluk zeminine oturan ama özelde hiç üzerine inşa edilmiş bir kavram. Bu düşünceye göre hayatımızın bir amacı ya da önemi yok mensubu olduğumuz aile, din, kültür, inançlar tüm meşguliyetlerimiz size yön vermiyor ya da vermeyecek. Bojack Horseman’da bu kavrama ve düşünce biçimine gönderme olarak şu replik yer alıyor:

Evren acımasız umursamaz bir boşluktur. Mutluluğun anahtarı anlam aramak değildir, kendini önemsiz saçmalıklarla meşgul etmektir ve sonra ölürsün.

Ne yaparsanız mutlu olmak için ne kadar çabalarsanız çabalayın. En iyi işe, en iyi eşe, en iyi nesnelere de sahip olsanız günün sonunda bir şekilde mutsuz olacağınıza dair bir paradoks içeren bu sendroma göre insana sadece kendisi yardım edebilir. Oldukça bohem ve yorucu gözükse de zaman zaman her insan bu durumun içine düşmüştür diye düşünüyorum. En azından düşünen, sorgulayan her insanın bir şekilde bir gün bu çukurdan yolu geçmiştir. Zaman zaman yaptıklarınızın başarıya ulaşmanıza rağmen size verdiği tatminsizlik hissi, aniden gelen bu sabah neden uyandım sorgulamaları ya da bu dünyaya geliş amacımız ne gibi düşüncelerinizin terimsel karşılığı işte bu varoluşsal nihilizmden ibaret. Yani pek çoğumuz tıpkı sevgili atımız gibi zaman zaman sendromlar yaşayabiliyoruz. Bu durumlarda düşünerek işin içinden çıkmak, hayatınıza anlam yükleyenin yine siz olması gibi durumlar her zaman sizin çıkarınıza olacaktır. Aksi takdirde mutsuz ve huzursuz bir kişilik olarak yaşamınızı sürdürmeye devam edersiniz. Hoş atalarımız boşuna “Kelin ilacı olsa kendi başına sürer” dememiş ama olsun siz yine de doğrusunu yapın.

Sen arızalı doğdun, doğuştan böylesin. Artık hayatını projelerle, kitaplarla, filmlerle ve kız arkadaşlarla doldurabilirsin ama bunlar seni bir bütün yapmayacak. Sen Bojack Horseman’sın ve bunun tedavisi yok.

Bloğumda pek hem eğitim-öğretim hem teknoloji hem de edebiyat ile ilgili pek çok konuda yazı yayınlıyorum arada böyle karaladıklarım kategorisine dahil ettiğim yazılar da olabiliyor. Özellikle benim gibi kendini anlatamayan biriyseniz günün sonunda yazmak kendini iyi hissettiriyor. Bu konuda bu yazıyı okuyan ya da okuyacak olanlar ve ilgi duyanlar ne düşünüyor çok merak ediyorum. Bu tarz düşünceleri işleyen dizi önerisi isteyenler için Bojack Horseman ve Rick And Morty dizilerini mutlaka tavsiye ederim. Fikirlerinizi paylaşmaktan çekinmeyin. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.

The post Varoluşsal Nihilizm ve Bojack Sendromu first appeared on Gürkan Bilgisu.

Bojack Horseman her şeyden önce biraz “BİZ” dizisi. Yaşadıklarımız, yapmak istediklerimiz, yapamadıklarımız, acılarımız, öfkemiz, psikolojik durumlarımız v.s her şeyi ile koca bir “BİZ” dizisi. Dizi evreni hayvan ve insan türlerinin tıpkı insanlar gibi modern bir hayatta birarada yer aldığı kara mizah teması içeriyor. Bojack gözden düşmüş eski ünlü bir at. Aslında şöhret olup o hayatın tadını almış fakat sonra gözden düşmüş ünlülere bir gönderme gibi gözükse de Bojack bundan çok daha fazla derinliğe sahip olan bir karakter. Bohemi, istekleri, yaşadığı travmatik hayatı ve tüm bunlara rağmen umursamaz ve kötü kalpli görünen yapısıyla aslında o ruhsal olarak sakat bir at. Diziyi izlerken onun duygularını iyi anlıyor, gerçeklerden kaçma şekline ve dara düştüğü zamanlarda hayata ciddiyetsiz yaklaşma çabasına gıpta ediyorsunuz fakat sonra görüyorsunuz ki Bojack aslında kimsesiz ve savunmasız bir kişilikten fazlası değil. Maslow’un ihtiyaçlar piramidinin en alt katında ezilmiş ve sanki piramitte bir üst kata çıkması yasaklanmış gibi.

Dizinin ilginç karakterlerinden birisi de Todd Chavez. Bir gün bir şekilde Bojack ile ev arkadaşı olan bu muhteşem adam melankoli yaşarken dizide sizi güldüren nadir karakterlerden. Kendine has giyimi, sıradaşı olmakla beraber son derece saçma fikirleri ve başarısız olmasını kafasına takmaksızın her seferinde yeniden deneyen saf inatçı yapısıyla hepinizin keşke ev arkadaşım olsa diyeceğiniz bir tip. Bu yazıyı yazmaktaki amacım Diane Nguyen, Mr. Peanutbutter, Princess Carolyn gibi karakterlerden tek tek söz etmek yerine zaman zaman hepimizin yaşadığı varoluşsal kaygıların böylesi bir yapımda karşımıza bu karakterler üzerinden çıkarılıyor olması. Bir Amerikan yapımı olması dolayısıyla bu toprağın insanlarına ya da yaşayış biçimlerimize hitap etmiyor olabilir ama Bojack Horseman tinsel olarak sizi fazlası ile etkileyebilen bir yapım. Dizinin her bir bölümü 25 dakika civarında ve sizi hiç sıkmadan kendini izlettiriyor. Diyaloglar ve bölümler son derece başarılı. Bölümler birbiri ile bağlantılı ve karakterlerin önceki bölümlerde yaşadıkları sonraki bölümleri etkiliyor bu yüzden dikkatli seyretmenizde fayda var.

Yalnızlık, insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. İnsan kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman kendisini yalnız hisseder.

Jung’ın yalnızlık tanımı Bojack evrenini en iyi özetleyen söz aslına bakarsanız. Dizide yapım ekibi de ortaya güzel işler koyuyor. Dizinin bazı bölümlerinde konuk ünlüler diziye katılıyor ve dizide adları geçiyor. Adları geçen ünlüler genellikle karakterlerini kendileri seslendiriyor. Senaryo bakımından 4.sezonda tempo ve kalite önceki sezonlara göre biraz vasat kalsa da 14 Eylül’de gelecek 5. sezon ile bizi mutlu edeceklerini düşünüyorum. Eğer 25 dakikalık bölümler halinde iyi bir dizi izlemek, izlerken düşünmek, düşünürken gülmek istiyorsanız kara mizah dolu bu kısa trajedi tam size göre. Uzun zamandır yazmak istediğim bir dizi tavsiye yazısını daha tamamlarken şunu not olarak düşmek istiyorum. Dizi evrenine alışana kadar diziye üç dört bölüm şans verin ve bu diziyi kara mizah seviyorsanız izleyin. İzlediğim en iyi çizgi diziler arasında yer aldı. Gel artık ey beşinci sezon.

The post Bojack Horseman Bir Diziden Fazlası first appeared on Gürkan Bilgisu.